Het laatste paradijs op aarde

De boycot op toerisme is opgeheven, de meeste ‘restricted areas’ zijn opengesteld en heel langzaam ontwaakt het land uit de diepe winterslaap die de militaire overheid 46

Herfst in Hebei

Zittend op een laag krukje kneden haar kleine, sterke handen het deeg tot lange staven. De echtgenoot van de oude vrouw is baas aan de vettige plaat en bakt het deeg tot platte

De race door China

Ik trek mijn tentrits open, maar buiten de contouren van de fiets zie ik weinig vanuit nevelbos. Ik eet snel een banaan en wat sesamkoeken vanuit mijn warme slaapzak,

Mongolië per bus

Het aanvragen van een Mongoolse visum was unicum in visaland; een kop thee, een formuliertje en tien minuten wachten bladerend door een fotoboek.

Opstartperikelen

Onzeker rijd in slakkengang door de lege dorpsstraat heen. Iedereen zal aan het werk zijn in het veld en de mensen die ik zie, maken geen oogcontact dus fiets ik verder.

De race door Turkmenistan op de fiets

Ik word wakker met een scherpe pijn in mijn hoofd en een mond zo droog als de dorre woestijn waardoor ik omringd ben. Aan het hoopje naast me te zien is reisgenoot

Turkmenistan: in de karavanserai

Als tiener zat ik al gebogen over kaarten van de oude zijderoute. Ik droomde over karavanen, woestijnen en de reizen van Marco Polo. Ook tijdens de eerste maanden van mijn

In de voetsporen van Marco Polo

Vijf dagen, 600 kilometer en een hobbelweg door de zandvlakte. Welkom in Turkmenistan. De ‘grote leider’ van dit grote woestijnland houdt niet van nieuwsgierige toeristen

Transnistrië in het duister

Weet je wel dat het Moldavische leger vanaf nu je veiligheid niet meer kan waarborgen?’ Ja, zo kan je het ook brengen. Ik knik bevestigend en mag doorfietsen,

Transnistrië bij daglicht

Even denk ik dat Victor de starre dame over het bureau heen gaat trekken, maar gelukkig kalmeert de oude Kozak. We staan samen in een stoffig politiekamertje in