Kazachstan: Sluiproute door de woestijn

‘Ik zal niet omkeren. Ik zal niet omkeren’. Het zweet stroomt uit elke porie van mijn lijf terwijl ik mijn fiets door het zachte zand sleep in de brandende middagzon.

De race door Turkmenistan op de fiets

Ik word wakker met een scherpe pijn in mijn hoofd en een mond zo droog als de dorre woestijn waardoor ik omringd ben. Aan het hoopje naast me te zien is reisgenoot

Turkmenistan: in de karavanserai

Als tiener zat ik al gebogen over kaarten van de oude zijderoute. Ik droomde over karavanen, woestijnen en de reizen van Marco Polo. Ook tijdens de eerste maanden van mijn

In de voetsporen van Marco Polo

Vijf dagen, 600 kilometer en een hobbelweg door de zandvlakte. Welkom in Turkmenistan. De ‘grote leider’ van dit grote woestijnland houdt niet van nieuwsgierige toeristen

Water in de woestijn

Een dorre vlakte strekt zich uit zo ver als mijn oog reikt, er is geen schaduwplek te bekennen en behalve de af en toe voorbijrazende vrachtwagens is er weinig teken van leven.