Yella yella de berg op
‘Yella, yella’ Buiten adem kijk ik op en zie drie lachende scooterboys met de platte hand omhoog en omlaag gaan: wenken op z’n oosters. ‘Yella, yella’, ja ik kom al.
Verslag uit de koelkast
Lekker, wolkjes blazen vanuit je eigen bed. Ik lig diep ingepakt in mijn mummieslaapzak en zie dat het langzaam licht wordt aan het Cildirmeer in Noord-Turkije.
Kilo’s en kilometers
De eerste maanden van de reis was het zomer in Europa. Goede wegen, warm weer en veel kamperen in de vrije natuur. Soms was het zwoegen: in de Tatra’s,
Just another day
Op de fiets is geen dag hetzelfde, en dat is precies de bedoeling van deze reis. Je bent overgeleverd aan de grillen van het weer, de weg en de mensen die je ontmoet.
Turkije: een wit voetje
Enorme Turkse vlaggen en portretten van Atatürk verwelkomen me in het randgebied van Oost-Turkije. Ik fiets via de Koerdische gebieden naar Iran, een soort
Een schrift vol leugens
Turkije is een va de meest moderne landen waar ik de laatste paar maanden ben geweest. Het is een stuk welvarender dan de laatste Oost-Europese landen waar ik was.
Armenië: slapen op heilig gras
Donker, plechtig orthodox kerkgezang stijgt op langs eeuwenoude fresco’s van het Haghpatklooster. Een venster in de donkere, lege ruimte laat een dunne zonnestraal
Gekrenkte trots
‘Armenen bouwden de eerste computer, Armenenen vonden de MRI-scan uit en Armenië was het eerste christelijke land ter wereld’, ratelt mijn gastheer routineus.
Armeense entree
Na een mooie laatste avond bij een Azerbeidzjaanse herder in een Georgisch grensdorpje fiets ik Armenië binnen. De culturele chaos is compleet. Het ontvangst is niet heel
Armeens familieleven
Nee, ik ga niet mee naar de hoeren. Nee, jongens echt niet.’ Ik moet het drietal behoorlijk overtuigen. Ik zit in een Armeense huiskamer met vier jongens waarvan er drie mij
